دستور پخت پاستا چیکن آلفردو با سس مخصوص - پاستا در گذر زمان - ماروینا

دستور پخت پاستا چیکن آلفردو با سس مخصوص

پاستا

پاستا یکی از غذاهای معروف ایتالیا است که انواع مختلفی دارد. پاستا پروانه‌ای، پنه، اسپاگتی، ماکارونی، فتوچینی، روتینی، بوکاتینی، ریگاتونی و صدها شکل دیگر از پاستا وجود دارد. پاستا پنه با سس آلفردو یکی از پرطرفدارترین روش‌های پخت این غذاست.

 

مواد لازم

زمان تقریبی پخت: ۱ ساعت

مواد لازم برای ۴ نفر:

پاستا

۳۰۰ گرم

قارچ کوچک

۲۰۰ گرم

سینه مرغ

۱ عدد

روغن مایع و کره

به مقدار لازم

شیر

نصف فنجان

آب مرغ

۱ لیوان

سیر

۱ حبه بزرگ ۱ حبه کوچک

خامه

۱ و نیم فنجان

پنیر پارمزان

۱ فنجان

نمک، فلفل، پاپریکا، زردچوبه

به مقدار لازم

جعفری تازه

یک چهارم پیمانه

 

طرز تهیه پاستا آلفردو با مرغ

مرحله اول

ابتدا سینه مرغ را به قطعات کوچک به اندازه دو بند انگشت خرد کنید. سپس در یک ظرف بریزد و ادویه‌ها (نمک، فلفل، زردچوبه) و یک حبه سیر بزرگ خرد شده را روی آن بریزید و با دست زیر و رو کنید تا ادویه به همه جای مرغ برسد و بگذارید چند دقیقه بماند. سپس در روغن کمی تفت دهید.(فقط در حدی که پخته و رنگ آن سفید شود)

نکته: برای خوشمزه و خوش رنگ تر شدن پاستا می‌توانید هنگام پخت مرغ کمی پودر پاپریکا روی آن بریزید و مخلوط کنید.

مرحله دوم

در این مرحله ابتدا قارچ‌ها را شسته و ورقه ای خرد کنید. سپس با مقدار کمی نمک و کره در ماهیتابه تفت دهید.

نکته: برای اینکه قارچ‌ها کمتر آب بیندازند و کوچک نشوند می‌توانید از اول شعله گاز را زیاد کنید ولی مراقب باشید که نسوزد.

مرحله سوم

در این مرحله باید مرغ پخته شده را به قارچ‌ها اضافه کنید و دو تا سه دقیقه روی شعله کم با مقداری آب مرغ مخلوط کنید. سپس زیر آن را خاموش کنید و به سراغ تهیه سس آلفردو بروید.

نکته: در صورتی که آب مرغ در دسترس ندارید می‌توانید از آب به همراه عصاره‌های طبیعی گوشت مرغ استفاده کنید. توجه داشته باشید که عصاره مرغ دارای نمک زیادی است و باید مراقب باشید که پاستای شما شور نشود. مثلاً می‌توانید نمک زمان پخت اول مرغ و قارچ را حذف یا خیلی کم کنید.

مرحله چهارم

طرز تهیه سس آلفردو

برای تهیه سس آلفردو ابتدا یک کره داخل قابلمه ذوب کنید. سپس یک حبه سیر کوچک را در آن ریز خرد کنید. و ۱ دقیقه تفت دهید تا طلایی شود.

نکته: در این مرحله و سایر مراحل که چیزی را سرخ می‌کنید مراقب باشید نسوزد زیرا سیاهی حاصل از سوختگی علاوه بر بد طعم کردن غذا، ظاهر آن را نیز خراب می‌کند.

یک و نیم فنجان خامه را در ۲تا۳ قاشق غذاخوری شیر مقداری رقیق کنید و به مخلوط سیر و کره اضافه نمایید.

۳تا۵دقیقه مرتب هم بزنید تا بافتی شبیه کرم پیدا کند. سپس جعفری خرد شده، پنیر پارمزان (یا پودر آن)، نمک و فلفل را اضافه کنید و روی حرارت ملایم به هم زدن ادامه دهید تا زمانی که بافت سس طوری شود که به قاشق بچسبد.

نکته: استفاده از پنیر پیتزا به جای پنیر پارمزان پیشنهاد نمی‌شود زیرا بافت سس را خراب می‌کند.

مرحله پنجم

یک قابلمه را پر از آب کنید و روی حرارت قرار دهید تا به جوش بیاید. سپس مقداری نمک و روغن مایع داخل آب بریزید و پاستا را اضافه کنید. زمان پخت هر نوع پاستا روی بسته آن نوشته شده است ولی معمولاً زمان ۵ تا ۱۰ دقیقه است. پس از پختن پاستا را آبکش کنید.

مرحله ششم

در این مرحله یک قابلمه مناسب روی شعله قرار دهید و پاستا، مرغ و قارچ و سس آلفردو را در آن بریزید.

مواد پاستا را خوب مخلوط کنید تا سس به خوبی در همه جا پخش شود. در قابلمه را بگذارید و اجازه دهید پاستا به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه روی حرارت بماند تا آماده شود.

نکته: در این مدت چند بار مواد را زیر و رو کنید تا کاملاً مخلوط شود و پاستا نسوزد.

مرحله هفتم

تزئین پاستا

پس از اینکه پاستا آماده شد، آن را داخل یک ظرف مناسب بریزید. برای تزئین پاستا می‌توانید از قطعات کوچک مرغ و جعفری خرد شده استفاده کنید.

 

تاریخچه پاستا ایتالیایی در گذر زمان

 

ایتالیا جاذبه های گردشگری بسیار زیادی دارد، اما هیچ چیز به اندازه غذا و آشپزی این کشور شهرت ندارد. در این میان، پاستا به عنوان غذای ملی ایتالیا جایگاهی ویژه دارد و انواع مختلفی از آن در ایتالیا تهیه می شود. امروزه پاستا ایتالیایی یکی از محبوب ترین غذاها در تمام دنیاست و با تنوع شکل و اندازه و طرز تهیه های مختلف توانسته هر سلیقه ای را راضی کند. امروز می خواهیم در مورد تاریخچه پاستا ایتالیایی صحبت کنیم و فراز و نشیب های این غذای خوشمزه ایتالیایی را در گذر زمان بررسی کنیم.

امروزه پاستا ایتالیایی در آشپزی تمام کشورها وجود دارد و انواع مختلفی از آن تهیه و طبخ می شود. هر کشور با توجه به فرهنگ خود پاستای ویژه ای اختراع کرده است و آن را با طبع و ذائقه خود تطبیق داده است. از پاستا اسپاتزل در آلمان گرفته تا اوزو در یونان و نودل برنج و تخم مرغ در آشپزی آسیایی طیف متنوعی از این غذای خوشمزه تهیه می شود. اما داستان پاستا از کجا شروع شد؟

وقتی به پاستا و خاستگاه آن فکر می کنیم بی درنگ یاد کشور ایتالیا می افتیم. بر خلاف پیتزا و سس گوجه که غذاهایی جدید محسوب می شوند پاستا تاریخچه قدیمی تری دارد و به صدها سال پیش برمی گردد. باور عامه بر این است که مارکوپولو جهانگرد مشهور در قرن ۱۳ به چین سفر کرد و ایده نودل را به ایتالیا آورد. اما تحقیقات نشان می دهد که پاستا خیلی پیش از آن در سیسیل مصرف می شده است. همچنین اسناد تاریخی غذایی را کشف کرده اند که در دوران رمی ها و اتروسک ها محبوب بوده است. این غذای نودل مانند هم دست مثل پاستا از آرد گندم سمولینا تهیه می شده و لاگان نامیده می شده است و احتمالا واژه لازانیا از همین کلمه گرفته شده است. البته این غذا طرز تهیه ای متفاوت داشته و در فر کباب می شده است. لاگان اگرچه با پاستای ایتالیایی امروزی شباهت های زیادی داشته است اما لازم بود چند قرن بگذرد تا بالاخره محبوب ترین غذای ایتالیایی راه خود را به سفره های ما باز کند

پاستا در گذر زمان

در قرن ۱۴ پاستای خشک شده غذایی بسیار محبوب بود، چون تا مدت زمان زیادی می شد این غذا را مصرف کرد. به همین دلیل در سفرهای دریایی طولانی و مسافرت های جهانگردی استفاده زیادی پیدا کرد. اتفاقا از طریق همین سفرهای دریایی و زمینی بود که پاستا به کشورهای دیگر هم راه پیدا کرد. تا آن زمان پاستا ایتالیایی در شکل های مختلفی تولید می شد و تکنولوژی جدید تهیه پاستا را راحت تر می کرد. تا پیش از آن برای تهیه پاستا باید خمیر را برای ساعت ها ورز می دادند و کار سخت و طاقت فرسایی بود. دستگاه های تولید ماکارونی و پاستا باعث شد کم کم این غذا رواج بیشتری پیدا کند و بخشی از زندگی ایتالیایی شود. البته تحول بزرگ بعدی پاستا زمانی اتفاق افتاد که در قرن ۱۹ پاستا با گوجه فرنگی آشنا شد! ترکیب این دو باعث شد پاستا به غذایی بسیار لذیذ و خوشمزه تبدیل شود و به سرعت در سرتاسر ایتالیا و دنیا محبوب شود.

البته گوجه خیلی قبل تر به اروپا و ایتالیا وارد شده بود اما کشت و پرورش گسترده آن تا مدت ها به تعویق افتاده بود. شاید یکی از دلایل این امر این باشد که شایعه هایی مبنی بر سمی بودن گوجه در اروپا بر سر زبان ها افتاده بود و تا اواسط قرن نوزدهم این باورهای غلط ادامه داشت. اما در سال ۱۸۳۹ برای اولین بار در اسناد در مورد پاستا یا گوجه فرنگی سخن به میان آمده است. کم کم گوجه در کشورهای مختلف اروپایی و از جمله جنوب ایتالیا کشت داده شد و به این ترتیب گوجه پای خود را به آشپزی ایتالیایی باز کرد